به گزارش روابط عمومی ستاد امربهمعروف و نهیازمنکر استان همدان، در نشست امت مطالبهگر مسئول پاسخگو که با حضور استاندار همدان، امام جمعه و جمعی از مسئولان برگزار شد، یکی از نمایندگان متقاضیان پروژه مسکن ملی ۶۹۰ واحدی بهشتی همدان، با لحنی صریح و پرحرارت، به بیان گلایهها، مطالبات و مشکلات انباشته متقاضیان این پروژه پرداخت.
این مطالبهگر که نمایندگی بیش از ۶۹۰ خانوار را بر عهده داشت، با اشاره به شروع ثبتنام این پروژه از سال ۱۳۹۹، تأخیر دوساله در آغاز ساختوساز را یکی از اصلیترین دلایل نارضایتی متقاضیان دانست و اظهار کرد:
«ما از سال ۹۹ پول واریز کردیم، اما ساخت پروژه تازه در سال ۱۴۰۱ شروع شد. این یعنی سرمایه مردم دو سال تمام، زیر سایه تورم، بیارزش شد و هیچکس پاسخگو نیست.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود، قرارداد جدیدی که به متقاضیان ارائه شده را بهشدت مورد انتقاد قرار داد. طبق ادعای او، خط اول قرارداد اشاره به "توافق طرفین طبق ماده ۱۰۰" دارد، در حالیکه هیچگونه امکان مذاکره، اصلاح یا حتی اضافهکردن یک نقطه در قرارداد وجود ندارد
یکی دیگر از نکات اصلی مطرحشده، مربوط به وام ۱۳۵ میلیارد تومانی بود که طبق گفته این مطالبهگر، با پیگیری دکتر صوفی، نماینده همدان از صندوق ملی مسکن گرفته شده، اما هنوز عملاً به پروژه تزریق نشده است پس چرا باید ۶۹۰ خانواده در منگنه قرار بگیرند؟
به گفته این نماینده متقاضیان، وضعیت فعلی واحدها با آنچه که مسئولان ادعا میکنند فاصله زیادی دارد. او با اشاره به نواقصی مانند نبود تأییدیه آسانسور و نصب نشدن گاز در بسیاری از واحدها گفت:«خانهای که گاز ندار، به چه دردی میخورد؟
در پایان، این مطالبهگر سه خواسته مشخص و فوری از مسئولان استان مطرح کرد:
اجرای عملیاتی وام ۱۳۵ میلیارد تومانی که با نامه وزیر و دستور رسمی همراه بوده است.
حذف جریمههای مربوط به کمیسیون ماده ۱۰۰ و اضافه بنا طبق وعدههای دادهشده در جلسات رسمی.
اولتیماتوم به بنیاد مسکن و مدیر پروژه برای اتمام هرچه سریعتر عملیات تجهیز و تحویل واحدها.
وی همچنین خواستار تغییر مدیریت پروژه و بررسی احتمال وجود باندبازی در نحوه مدیریت فعلی بنیاد مسکن شد و تصریح کرد که یکی از افراد منصوبشده فاقد تجربه و تخصص کافی برای هدایت چنین پروژهای است.
صدای این مطالبهگر، نمایندهی صدها خانواده است که در مسیر خانهدار شدن، نهتنها با تأخیر و تورم، بلکه با بیبرنامگی و بیپاسخی مواجه شدهاند. این سخنرانی صریح، هشداریست برای مسئولان که اگر به خواستههای مردم بیتوجهی شود، اعتماد عمومی به شدت آسیب خواهد دید.