بسم الله الرحمن الرحیم
حجت الاسلام پیش قدم در ابتدای این نشست گفت: برخورداری از تکنولوژی و ابزار روز گاهی نشانه رشد و توسعه است و گاهی خود، عاملی در جهت توسعه یافتگی است.
امروزه بهره مندی از علوم مربوط به فناوری ارتباطات از ملزومات یک کشور و نشان توسعه یافتگی است؛ چرا که رشد اقتصاد و فرهنگ و سیاست به شیوه های نوین ارتباطات وابسته است، لذا استان ما باید همگام با دیگر استان های کشور در این مسیر حرکت کند و این مستلزم مدیریت قوی با برنامه و حمایت دولتمردان و تعامل درون سازمانی است.
حضرت رسول اکرم (ص) در حدیثی ارزشمند میفرمایند:
"آگاه باشید! در بدن پارهگوشتی است که اگر اصلاح شود، تمام بدن سالم میماند و اگر فاسد شود، همهٔ بدن فاسد میشود؛ آگاه باشید که آن قلب است."
این حدیث گویای این موضوع است که حیات جسمانی و روحانی انسان وابسته به قلب است چرا که قلب به اعضا و جوارح انسان حیات می دهد و روح انسان هم دستور خود را از قلب می گیرد.
قلب نه تنها در کارکرد جسم، بلکه در روح انسان نیز نقشی اساسی دارد. اگر قلب پاک و سالم باشد، تمامی اعمال انسان از مسیر درست عبور میکند. اما اگر قلب فاسد شود، دیگر نمیتوان انتظار داشت که انسان به درستی زندگی کند.
دو موضوع در این رابطه وجود دارد نخست رابطهٔ قلب با اعمال و اخلاق و دیگری موضوع انتقام. در دنیای امروز این دو مفهوم تأثیر عمیقی بر روح و روان ما دارند و در قرآن و حدیث بهطور ویژه به آنها پرداخته شده است.
قلب در دنیای اسلام، نه تنها یک عضو فیزیکی است؛ بلکه به عنوان مرکز ایمان، عشق و فهم حقیقت شناخته میشود. وقتی قلب پاک باشد، فرد به صفاتی چون صداقت، ایثار و محبت دست پیدا میکند و به سوی رشد معنوی و اخلاقی پیش میرود؛ اما قلبی که گرفتار قساوت است، نه تنها از درک حقیقت عاجز میشود، بلکه به تخریب روابط و حتی خود انسان منجر میشود.
حضرت علی (ع) نیز در سخنانی اشاره میکنند:
"اگر قلب روشن باشد، انسان قادر به درک حقیقت خداوند و عشق به بندگانش خواهد بود."
انتقام، احساسی مخرب و ویرانگر است که در بسیاری از انسانها گاهی به وجود میآید و میتواند اثرات منفی بزرگی در زندگی فردی و اجتماعی به جا بگذارد. نکته مهم این است که چرا انسان میل به انتقام دارد؟
یک علت اصلی آن احساس بیعدالتی است. زمانی که فردی شاهد بی عدالتی در سیستم اداری شود، این احساس نارضایتی میتواند به انتقام منجر شود.
امروزه سیستم اداری ما به این موضوع آلوده است؛ چرا که احزاب و جریانات سیاسی با تغییر و تحول، منشأ بی خیالی و کم کاری می شوند و گاهی افراد بنا بر خواست و اراده خود در ذهن داشته هایی دارند که اگر به آن داشته ها و خواسته ها نرسند این را بی عدالتی می دانند و راه مبارزه با این بی عدالتی را کم کاری و بی توجهی می دانند و برای اینکه اعلام مخالفت با تصمیمات کلان داشته باشند دست به این مدل از انتقام می زنند و باید مراقب این گونه رفتارها باشیم.
مثلا گاهی با تغییر یک مدیر انتظارات این است که من که در مجموعه کار می کنم باید منتخب در پست باشم و نه اینکه از مجموعه دیگری مدیر انتخاب کرد. یا اینکه با تغییر و عزل مدیریت ها احساس نارضایتی به فرد دست می دهد و این عامل ایجاد اختلال در کار می شود.
انتقام تنها موجب تخریب روابط میشود، دشمنیها را جاودانه میکند و هیچ پایانی ندارد. در واقع، این حس از بین برندهٔ آرامش فردی است؛ اما در مقابل، بخشش یکی از بزرگترین و پرقدرتترین رفتارهای انسانی است که نه تنها فرد را از اسارت کینهها آزاد میکند؛ بلکه او را به آرامش و رشد معنوی نزدیک میکند.
حضرت علی (ع) میفرمایند:
"بزرگترین قدرت، قدرتی است که در بخشش نهفته است."
اگر بخواهیم از این مسیر رهایی پیدا کنیم، باید قلبمان را از کینهها پاک کنیم. عفو و بخشش، نه تنها موجب رهایی از انتقام میشود؛بلکه ما را به سوی آرامش، رشد معنوی و بهبود روابط انسانی سوق میدهد. بخشش، قدرت روح بر خشم است.
"قویترین افراد نه کسانی هستند که انتقام میگیرند؛ بلکه کسانی هستند که میبخشند."
بیایید در زندگیمان یاد بگیریم که به جای غرق شدن در تاریکیِ کینه، نور بخشش را در دل خود روشن کنیم.