به گزارش ادارهکل روابط عمومی و امور بینالملل ستاد امر به معروف و نهی از منکر، حجتالاسلام والمسلمین محمدحسین طاهری آکردی، سرپرست این ستاد، در اجتماع مردم بندرعباس به تبیین نقش مردم در تحولات اجتماعی و سیاسی، نسبت میدان و دیپلماسی و مسئولیت جامعه در قبال سرنوشت کشور پرداخت.
متن سخنرانی حجتالاسلام والمسلمین محمدحسین طاهری آکردی در اجتماع مردم بندرعباس را در ادامه از نظر میگذرانید:
گاهی اینگونه تصور میشود که میدان یک بخش است و مذاکره بخشی دیگر؛ در حالی که واقعیت این است که مذاکره هم بخشی از جنگ است. در یک نبرد، میدانهای مختلفی وجود دارد و یکی از آن میدانها، میدان دیپلماسی است. ما به دستگاه دیپلماسی کشور اعتماد داریم و میدانیم که در این مسیر حرکت میکند، اما باید توجه داشت که آنچه در خیابان و در میان مردم اتفاق میافتد، بر میز مذاکره نیز اثر میگذارد.
خیابان بر مذاکره تأثیر میگذارد. وقتی مردم در صحنه حضور دارند، وقتی فریاد و مطالبه آنان در جامعه شنیده میشود، این حضور بر معادلات نیز اثرگذار است. در واقع پشتوانه میدان، حضور مردم است و همین حضور میتواند دست مسئولان را در عرصههای مختلف بازتر کند.
برخی میگویند ما تابع امام هستیم؛ اگر امام بگوید صلح، صلح میکنیم و اگر بگوید جنگ، میجنگیم. اما این نگاه تمام حقیقت نیست. منطق اسلام این است که ما باید به گونهای عمل کنیم که دست امام باز باشد. یعنی جامعه باید در میدان حضور داشته باشد و شرایطی ایجاد کند که امام بتواند در میان گزینههای مختلف تصمیم بگیرد.
اگر به تاریخ نگاه کنیم، در ماجرای امام حسن(ع) نیز همین مسئله دیده میشود. امام حسن(ع) برای جنگ اقدام کردند و سپاه را آماده کردند؛ اما هنگامی که سپاه دچار تزلزل و خیانت شد، شرایط به گونهای رقم خورد که صلح به عنوان راهکار انتخاب شد. بنابراین صلح امام حسن(ع) به معنای آن نبود که از ابتدا قصد صلح داشتند، بلکه شرایط اجتماعی و رفتار مردم در آن زمان چنین مسیری را رقم زد.
در واقع رفتار جامعه و همراهی مردم در تصمیمات بزرگ تاریخی تأثیرگذار است. اگر یاران امام حسین(ع) ایشان را همراهی نمیکردند، امکان جنگ نیز فراهم نمیشد. بنابراین اینکه امام در یک مقطع صلح کند یا در مقطعی دیگر وارد جنگ شود، به شرایطی بستگی دارد که جامعه و مردم فراهم میکنند.
از همین روست که میگوییم میدان از آنِ ماست، به شرط آنکه خیابان همراه باشد. وقتی مردم در صحنه باشند، میدان گرم میشود و قدرت شکل میگیرد. حضور مردم، پشتوانه اصلی هر حرکت و هر تصمیم بزرگ است.
وظیفه مؤمن و شیعه این است که در میدان حضور داشته باشد و هویت خود را آشکار کند. مؤمن نمیتواند در بزنگاههای تاریخی کنار بایستد و صرفاً نظارهگر باشد. جامعه مؤمن باید در صحنه حضور داشته باشد و موضع خود را روشن کند.
در عین حال، ما منکر مشکلات و سختیها نیستیم. گرانی و دشواریهای اقتصادی وجود دارد و مردم با مشکلاتی روبهرو هستند. ما نیز نسبت به این مسائل نقد داریم و آنها را انکار نمیکنیم. اما در عین حال باید دید که در شرایطی که کشور با فشارها و تهدیدهای مختلف مواجه است، زندگی مردم همچنان در جریان است.
امروز آب، برق، گاز، بازار، پمپبنزینها و بسیاری از خدمات عمومی برقرار است و زندگی روزمره مردم ادامه دارد. این نشان میدهد که در چنین شرایطی نیز تلاشهای زیادی در حال انجام است. باید از تلاش مسئولان قدردانی کرد و در عین حال، بیش از گذشته قدر مردم را دانست.
در چنین شرایطی، آنچه اهمیت دارد ادامه تلاش و افزایش مجاهدت است. همانگونه که از امام شهید نقل شده است، در مسیر پیش رو باید تلاشها را مضاعف کرد و با جدیت بیشتری حرکت کرد. بحث پیروزی نیز مسئلهای است که باید به درستی فهمیده شود. پیروزی در یک نبرد فقط به یک حادثه یا یک عملیات محدود نمیشود. وقتی به کشور، به زیرساختها و به برخی از افراد آسیب وارد میشود، طبیعی است که مسئله پاسخگویی و جبران خسارتها مطرح میشود.
در چنین شرایطی باید دید که چگونه میتوان معادلات را تغییر داد و چگونه میتوان از ظرفیتها و امکانات موجود استفاده کرد. در منطقه ما نیز موقعیتهای راهبردی مهمی وجود دارد که در طول تاریخ نقش تعیینکنندهای در معادلات داشتهاند. یکی از این موقعیتها، تنگه هرمز است. این گذرگاه مهم دریایی در طول تاریخ در اختیار ایران بوده و نقش مهمی در معادلات منطقهای و جهانی داشته است. چنین ظرفیتهایی بخشی از قدرت راهبردی کشور محسوب میشوند.
در نهایت باید گفت که مسیر پیش رو نیازمند حضور، تلاش و ایستادگی است. اگر این حضور و استمرار وجود داشته باشد، میتوان امیدوار بود که دستاوردهای مهمی حاصل شود و مسیر حرکت با قدرت ادامه پیدا کند.