به گزارش روابط عمومی ستاد امر به معروف استان قم، خانم سیده زهره برقعی مدیر جامعهالزهرا سلاماللهعلیها در گفتوگو با خبرگزاری حوزه با تشریح جایگاه زن مؤمن در مکتب اهلبیت علیهمالسلام اظهار کرد: در این مکتب، زن مؤمن دارای هویتی جامع و چندبعدی است که در آن ایمان، عقلانیت، عاطفه و مسئولیت اجتماعی بهصورت هماهنگ و معنادار به یکدیگر پیوند خوردهاند.
وی با بیان اینکه ایمان در نگاه اهلبیت(ع) صرفاً به عرصه درونی یا فردی محدود نمیشود، تصریح کرد: ایمان جهتدهنده سبک زندگی، انتخابها و کنشهای اجتماعی زن است و عقلانیت نیز نه در تعارض با ایمان، بلکه در امتداد آن معنا مییابد. زن مؤمن با بصیرت و تشخیص درست عمل میکند و در تحقق ارزشهای الهی، فاعلی آگاه و مسئول به شمار میآید.
مدیر جامعهالزهرا(س) با اشاره به جایگاه نقش مادری در مکتب اهلبیت علیهمالسلام گفت: نقش مادری در این نگاه، جایگاهی عمیق و تمدنساز دارد و بههیچوجه نقشی محدودکننده یا تکبعدی تلقی نمیشود. مادری عرصهای اساسی برای تجلی ایمان و عقلانیت زن است و تربیت نسل، فراتر از انتقال مهارت یا دانش، ناظر به شکلدهی شخصیت توحیدی، اخلاقی و مسئولیتپذیر انسانهاست.
وی افزود: زن با آگاهی دینی و اجتماعی، محور این فرآیند تربیتی است و نقش او در ساخت هویت نسل آینده، نقشی بنیادین و غیرقابل جایگزین محسوب میشود؛ بهگونهای که آینده هر جامعه در دست پرقدرت مادران آن جامعه شکل میگیرد.
برقعی با تأکید بر مسئولیتپذیری اجتماعی زن مؤمن خاطرنشان کرد: در نگاه اهلبیت علیهمالسلام، مسئولیت اجتماعی جزئی جداییناپذیر از ایمان زن است. حضور اجتماعی او حضوری هدفمند، اخلاقمحور و متعهدانه است که با حفظ کرامت و عفاف، به اصلاح جامعه و تقویت سرمایه اخلاقی آن کمک میکند.
وی ادامه داد: زن در این منظومه نه از جامعه کنارهگیر است و نه از خانواده جدا میشود، بلکه با درک صحیح نسبت میان خانواده و جامعه، نقشهای خود را بهصورت مکمل ایفا میکند.
مدیر جامعهالزهرا(س) در تبیین پیامدهای این الگو برای زنان امروز جامعه تصریح کرد: تصویر زن مؤمن در مکتب اهلبیت(ع)، الگوی انتخاب میان خانه یا جامعه نیست، بلکه الگویی متوازن و توحیدی است که بر آگاهی، اولویتشناسی و مسئولیتپذیری استوار است. چنین الگویی زن را از الگوهای تحمیلی و مصرفزده رها میسازد، شأن تمدنی مادری را بازمیگرداند و امکان رشد همزمان فردی، استحکام خانواده و تعالی اجتماعی را فراهم میکند.
الگوی فاطمی؛ توازن حکیمانه میان خانواده و جامعه در نقشآفرینی زن
برقعی با تبیین الگوی رفتاری حضرت فاطمه زهرا(س) تأکید کرد: سیره فاطمی، الگویی پایدار و تمدنساز از تعادل میان نقش خانوادگی و نقش اجتماعی زن ارائه میدهد؛ الگویی که در آن این دو عرصه نه در تقابل، بلکه در نسبت مکمل و معنادار با یکدیگر تعریف میشوند.
مدیر جامعهالزهرا سلاماللهعلیها با اشاره به ابعاد مختلف الگوی رفتاری حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها اظهار کرد: سیره آن حضرت، الگویی یکپارچه و حکیمانه است که در آن نقشهای خانوادگی و اجتماعی زن در برابر یکدیگر قرار نمیگیرند، بلکه در نسبت درست و هماهنگ معنا مییابند.
وی با بیان اینکه در سیره فاطمی، خانواده کانون اصلی رشد معنوی و اخلاقی به شمار میآید، تصریح کرد: همسری و مادری در نگاه حضرت زهرا(س) نه مانع حضور اجتماعی، بلکه پشتوانهای برای کنش اجتماعیِ آگاهانه و اثرگذار است. آن حضرت در عین ایفای کامل مسئولیتهای خانوادگی، نسبت به سرنوشت جامعه، عدالتخواهی و انحرافات اجتماعی حساس بودند و از موضع بصیرت و مسئولیت الهی در عرصه اجتماعی حضور مییافتند.
مدیر جامعهالزهرا(س) افزود: حضور اجتماعی حضرت زهرا(س) ریشه در تربیت خانوادگی داشت و از آن جدا نبود. ایشان بهترین الگوی عملی برای فرزندان خود در مسیر حضور فعال و تأثیرگذار در جامعه محسوب میشوند. افزون بر گفتوگو با فرزندان و تبیین حقایق، حوادث گذشته و رخدادهای آینده، در روایات متعددی نقل شده است که حضرت، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را در موقعیتهای لازم برای روشنگری و احقاق حق، همراه خود میبردند تا این مسئولیت اجتماعی در بستر تربیت خانوادگی نهادینه شود.
برقعی با تبیین مؤلفههای تعادل پایدار در الگوی فاطمی خاطرنشان کرد: این تعادل بر چند اصل روشن استوار است؛ تشخیص درست اولویتها و موقعیتها، معنامندی و تکلیفمحوری حضور اجتماعی، پیوند فعالیت اجتماعی با هویت اخلاقی و خانوادگی، و حفظ کرامت، عفاف و استقلال هویتی زن.
وی ادامه داد: در این چارچوب، نقش اجتماعی زن نه رقیب خانواده، بلکه تقویتکننده آن است و سرمایه اخلاقی و معنوی خانواده را افزایش میدهد. موفقیت اجتماعی زمانی ارزشمند است که در خدمت تحکیم خانواده، رشد انسانی و اصلاح جامعه قرار گیرد، نه در تقابل با این اهداف.
مدیر جامعهالزهرا(س) در پایان تصریح کرد: الگوی فاطمی تصویری از تعادلی ریشهدار و تمدنساز ارائه میدهد که میتواند راهنمای زن امروز در مواجهه با پیچیدگیهای زندگی معاصر باشد و مسیر حضور مؤثر، کرامتمند و مسئولانه او را در خانواده و جامعه ترسیم کند.