به گزارش روابطعمومی ستاد امربهمعروف و نهیازمنکر خراسان رضوی، مشهد بهواسطه در آغوش داشتن مضجع شریف ثامنالحجج علی بن موسیالرضا (ع)، روزهای درخشان و بهیادماندنی و بعضاً خونین و پرسوزوگداز زیادی به خود دیده است و در تاریخ مبارزات ملت ایران با ظالمان و مستکبران، یکی از پایگاههای مهم مبارزات و بعضاً منشأ تغییرات و تحولات بزرگی بوده است.
خراسان، دروازه تاریخ ایران است، آثار و یادمانهای تاریخی در گوشهگوشه مشهد بهعنوان قلب خراسان از باغ نادری، مسجد گوهرشاد و آرامگاه فردوسی گرفته تا نامگذاری میادینی مانند "۱۰ دی" روایتی از رخدادهای عظیم در این شهر است که فقط انسجام و وحدت مردم در پاسداشت عظمت این بزرگان و این رخدادها و آرمانهایی که تاریخ ملت پرصلابت ایران را ساختهاند، به آن رنگ و لعاب دیگری بخشیده است.
یکی از بزرگترین این رخدادها، واقعه ۱۰ دیماه ۱۳۵۷ است که مشهدیها آن را روز پرافتخار خود در تاریخ انقلاب اسلامی میدانند، روزی که شهر به خاک و خون کشیده شد؛ اما ذرهای از اراده مردم برای ساقط کردن رژیم ستمشاهی کم نگشت و در نهایت پیروزی را در ۲۲ بهمن همان سال در آغوش کشیدند.
اکنون برای مرور خاطرات آن سال، پای صحبت برخی از شاهدان عینی آن رخداد نشستیم تا از ۱۰ دیماه و آنچه که بر مردم مشهد رفت، بگویند.