هدف از تشکیل این شوراها در ادارات «نظارت عمومی» برای اصلاح فرآیندها، ارتقای سلامت اداری و تکریم مراجعین است. وقتی کارمند و مدیری بداند که نظارت الهی و ساختارِ معروفمحور بر مجموعه حاکم است، بهرهوری و سلامتِ کاری به صورت خودکار ارتقا مییابد.
حجتالاسلام پیشقدم در حاشیه بازدید از مسابقه آشپزی مددجویان بهزیستی در یاسوج، حمایت از این قشر و شناسایی استعدادهای آنان را یکی از مهمترین معروفهای اجتماعی دانست و بر ضرورت توانمندسازی هدفمند و جلوگیری از نادیدهگرفتن ظرفیتهای ارزشمند آنان تأکید کرد.
مردم حق دارند با رعایت ادب، قانون و انصاف، از مسئولان بخواهند: عدالت را رعایت کنند، با فساد مقابله کنند، به معیشت مردم توجه کنند، به وعدههای خود عمل کنند و در برابر مشکلات جامعه پاسخگو باشند.
یکی از مهمترین راههای زمینهسازی ظهور، احیای فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر است. جامعه منتظر، جامعهای است که در آن معروفها تقویت و منکرها تضعیف شود و مردم نسبت به سرنوشت یکدیگر احساس مسئولیت کنند
در عصری زندگی میکنیم که تحولات با سرعتی چشمگیر در حال وقوع است؛ فضایی که هم میتواند فرصت بزرگی برای آگاهیبخشی و هم زمینهای برای گمراهی و انحراف باشد. غفلت از فرصتها و عقبماندن از تحولات میتواند به بروز آسیبها و فساد در جامعه منجر شود.
ما مدیران و مسئولانِ امروز، در قبالِ حفظِ این فریضه در نظام اسلامی مسئولیتِ شرعیِ سنگینی داریم. حاکمیت زمانی اسلامی میماند که صدایِ امر به معروف در راهروهایِ ادارات و سطوحِ مدیریتی طنینانداز باشد.
در رویکرد تاریخی و تمدنی به غدیر، ما از نگاه صرفاً احساسی و تقویمی عبور کرده و به غدیر به عنوان یک «پارادایم حکمرانی» و «نقطه عطف تمدنساز» مینگریم. غدیر، اثبات این مدعاست که اسلام برای دوران پس از پیامبر (ص) برنامه سیاسی و مدیریتی داشته
ثبات اقتصادی در شرایط کنونی، نیازمند نظارت مستمر بر بازار و از مطالبات جدی مردم است، دستگاههای متولی باید با برنامهریزی دقیق و حضور میدانی، آرامش بازار را تضمین کنند.
تمدن مهدوی، تصویری از یک جامعه ایدهآل است که در آن عدالت فراگیر، توحید خالص و عقلانیت رشدیافته حاکم است. مهدویت تجلیگاه کاملترین صفات الهی یعنی عدل، رحمت و قدرت است. در این عصر بشریت در سایه هدایت معصوم، به قله انسانیت و قرب الهی دست مییابد.
کار تشکیلاتی در نگاه معارف اسلامی جایگاهی والا دارد. آیه شریفه یک اصل راهبردی در ساماندهی فعالیتهای اجتماعی است؛ اصلی که میگوید حرکتهای پراکنده، هنگامی که در قالب همدلی و سازمانیافتگی قرار گیرند، به نیرویی بزرگ و اثرگذار تبدیل میشوند.