به گزارش واحد روابط عمومی ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان زنجان، سخنرانی دبیر ستاد امر به معروف استان زنجان همزمان با هفته احیاء امر به معروف و نهی از منکر، پیش از خطبه‌های نماز جمعه در جمع نمازگزاران.

گزیده بیانات دبیر ستاد امر به معروف استان زنجان پیش‌ از خطبه‌های نماز جمعه:

۱. ضرورتِ ترویجِ نیکی و بازداری از پلیدی:

«اگر نیکی، مروّج و دعوت‌کننده‌ای نداشته باشد و بدی، نهی‌کننده و بازدارنده‌ای نیابد، نتیجه‌ای جز استیلای اشرار و به استجابت نرسیدنِ دعاها نخواهد داشت.»

۲. خطرِ بی‌تفاوتیِ اجتماعی:

آن‌گاه که جامعه نسبت به کژی‌ها و منکراتِ پیرامون خود بی‌تفاوت شود، شعله‌های فتنه تنها دامن ظالمان را نمی‌سوزاند، بلکه دامنه‌اش همگان را در بر خواهد گرفت.

۳. عبرت از تاریخ و صیانت از ولایت:

در پاسخ به این پرسش که «چه کسانی حسین بن علی (ع) را به شهادت رساندند؟»، باید دانست که این واکاوی، نه تنها بر زوایای تاریکِ گذشته پرتو می‌افکند، بلکه تکلیف امروزِ ما را در قبال «ولیّ جامعه» روشن می‌سازد تا با عبرت‌آموزی، راه را بر تکرارِ تاریخ و فاجعه‌ی امام‌کشی ببندیم و مسببانِ آن را رسوا سازیم.

۴. ریشه‌های سقوطِ امت‌ها:

اشاره به آیه شریفه‌ی «کَانُوا لَا یَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنکَرٍ فَعَلُوهُ»؛ سقوطِ جوامع زمانی کلید می‌خورد که مردمان در برابر منکرات لب به سکوت میبندند. واقعه‌ی عاشورا، محصولِ یک‌شبه‌یِ غفلت نبود؛ شمرها و عمرسعدها یک‌شبه تربیت نشده اند، بلکه جامعه‌ای که سال‌ها به انحراف نگریست و دم فرو بست، سرانجام به حضیضِ امام‌کشی رسید. حقیقت آن است که عاشورا، نتیجه‌ی سوراخ شدنِ کشتیِ امت اسلامی به دستِ خودِ آنان بود.

۵. معنای گسترده‌ی معروف و منکر:

اگر جامعه، «معروف» را در معنای فراگیرِ آن –اعم از عفت در رفتار و گفتار، سلامتِ اقتصادی، و پاکیِ اجتماعی– پاس می‌داشت و در برابر «منکر» –یعنی بی‌عدالتی، بی‌تفاوتی، فقدان مطالبه‌گری و رانت‌های نامشروع– به پا می‌خاست، زمام امورِ جامعه گسیخته نمی‌شد.

۶. فلسفه‌ی قیامِ امام حسین (ع):

علاجِ عدم تکرارِ عاشورا، در اندیشه و بصیرت نهفته است. چرا کوفیان گریستند اما یاری نکردند؟ اگر پیشوایانِ ما نیز در خانه‌ها می‌نشستند و به بی‌تفاوتی روی می‌آوردند، هرگز به شهادت نمی‌رسیدند. اما حسین (ع) به سراغ ظالم رفت، چرا که حاکمانِ جور و منکراتِ سیاسی را برنتافت. کلامِ «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه» عصاره‌ی این عدمِ سکوت و بیزاری از باطل است.

۷. راهکارهای نجات از فتنه:

برای آنکه گرفتارِ غربتِ کوفه‌یِ عصرِ امام حسین نشویم، باید:

الف) به تماشایِ منکرات عادت نکنیم.

ب) خواص جامعه، سکوتِ مرگبار را شکسته و به وظیفه‌ی خود عمل کنند.

ج) حق را بشناسیم و برای استقرارِ آن، هزینه بپردازیم.

د) امامِ جامعه را تنها نگذاریم و در عمل، پشتیبانِ او باشیم.

۸. اتحاد، سرمایه‌ی مقدس:

اتحاد و انسجامِ ملی، نقطه قوتِ ماست؛ نباید به گونه‌ای رفتار کرد که بذرِ دلسردی و ناامیدی در دلِ مردم کاشته شود. مسئولان نیز باید از خطاهای محاسباتی در شناختِ دشمن برحذر باشند، چرا که ملتِ آگاه، هرگز برجام‌های چندگانه و ذلت‌بار را برنمی‌تابند و همواره از انقلاب، که بزرگ‌ترینِ معروف‌هاست، جانانه دفاع خواهند کرد.

۹. تبیینِ عملکرد:

ایشان در بخش پایانیِ سخنان خود، به تشریح برنامه‌های «هفته‌ی احیا»، پویشِ «نقشِ من»، و اهتمامِ ستاد به ترویجِ فرهنگِ قناعت، استفاده‌ی بهینه از منابع و آموزش و تقویتِ مطالبه‌گریِ مردمی در استان زنجان پرداختند.