به گزارش روابط عمومی ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان کردستان، هدیه سخاوتمندانه ایرانسل برای مردم، به‌ویژه نوجوانان و جوانان، در قالب ۱۰۰ گیگابایت اینترنت رایگان به‌صورت یک‌ماهه از ساعت ۲ تا ۷ صبح، در ظاهر نشان‌دهنده اقدامی تبلیغی و کمکی برای استفاده رایگان از اینترنت است؛ اما ایرادی اساسی به این سخاوت بزرگ وارد است و آن اینکه چرا این بذل و بخشش تنها در بازه زمانی ۲ تا ۷ صبح انجام شده و این موضوع چه تبعاتی را به دنبال دارد؟ آیا مسئولان ایرانسل از این پیامدها آگاه هستند یا خیر؟!

اگر نمی‌دانند، بدانند که با این اقدام، اولاً کودکان، نوجوانان و جوانان را در بهترین زمان استراحت شبانه، به طمع بهره‌مندی از این تحفه رایگان، بیدار نگه داشته و خواب سالم آنان را مختل می‌کنند.

دوم اینکه ۱۰۰ گیگابایت در ماه حجم عظیمی است که حتی اگر برخی آن را به تحقیق و مطالب علمی اختصاص دهند، باز هم حرص مصرف سریع آن بیشتر می‌شود و ناچار به دیدن فیلم و کلیپ روی می‌آورند. در این میان، ممکن است در نیمه‌های شب وسوسه نیز دامنگیر برخی شود و تماشای فیلم‌های مخربِ افکار و نابودکننده روح و روان، آن هم دور از چشم والدین، آنان را درگیر کند.

سوم آنکه جامعه دانشجویی و دانش‌آموزی ما، به‌عنوان بیشترین کاربران فضای مجازی، خود و حتی والدینشان را قانع می‌کنند تا از این بخشش، که حاکی از سر لطف ایرانسل معرفی می‌شود، بهره‌مند شوند. شاید بخشی از آنان این فرصت را مغتنم شمرده و با داشتن سواد رسانه‌ای از مزایای اینترنت رایگان بهره کافی ببرند؛ اما با توجه به نبود آشنایی کافی با تهدیدات فضای مجازی برای اکثریت مردم، به‌ویژه کودکان، نوجوانان و جوانان، بخشی از جامعه ما به لجنزار خطرآفرین فضای مجازی سوق داده می‌شوند.

چهارم آنکه مسئولان ایرانسل، اگر نمی‌دانند، قطعاً باید آگاه باشند که با این اقدام، شاید عده‌ای قلیل از موهبت سایبر بهره‌مند شوند، اما اکثریت مردم در دام خطرات نیمه‌شب گرفتار خواهند شد. از نظرسنجی‌ها و گفتار اکثریت مردم در قبال این بذل و بخشش می‌توان دریافت که «ما را به خیر شما امیدی نیست، مرحمت فرموده شر نرسانید».

اگر ایرانسل واقعاً دوستدار مردم است و تمایل دارد شهروندان از اینترنت رایگان و فضای مجازی به‌صورت مطلوب بهره‌مند شوند، چرا این امکان را در زمان‌هایی که می‌توان بهترین استفاده را داشت، حتی با حجمی کمتر، فراهم نمی‌کند؟ چرا آن را در زمانی که دانش‌آموزان در روزهای تعطیل با کلاس‌های مجازی «شاد» درگیر هستند و برخی خانوارها از عهده پرداخت هزینه‌های اینترنت برنمی‌آیند، قرار نمی‌دهد؟ چرا زمانی که والدین می‌توانند بر فعالیت فرزندان خود نظارت داشته باشند و جوانان نیز در کنار دوستانشان استفاده‌ای بهینه از اینترنت داشته باشند، چنین فرصتی ارائه نمی‌شود؟

شاید قصد و نیت مدیران ایرانسل و دست‌اندرکاران این اقدام خیرخواهانه باشد، اما وقتی به اصل ماجرا نگاه می‌کنیم، متأسفانه اگر نگوییم پشت پرده این نیت خیرخواهانه چیزی جز آسیب به ذهن جوان و روح و روان او نیست، دست‌کم باید گفت ایرانسل دچار بی‌برنامگی و ایجاد خطر برای مردم، به‌ویژه نسل نوجوان و جوان، شده است.

انتهای پیام/