به گزارش روابط عمومی ستاد امر به معروف و نهی از منکرسیستان و بلوچستان؛ فرهاد دادگر رئیس شورای امر به معروف و نهی از منکر دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر گفت: امر به معروف و نهی از منکر، از واجب‌ترین فرایض دینی و از اصول اساسی پایداری جوامع اسلامی است. این دو فریضه، ضامن اصلاح رفتارهای فردی؛ اجتماعی و عامل اصلی رشد اخلاقی، همبستگی ملی و مقابله با ناهنجاریها هستند . در ادبیات دینی، هرگونه اقدام برای حفظ مصالح عمومی، اصلاح جامعه، مقابله با ظلم، فساد، تباهی و بی‌عدالتی، در زمره مصادیق این دو اصل قرار می‌گیرد.

وی اظهار داشت: در شرایط بحرانی، مصداق بارز این واجب، دفاع از امنیت سلامت عمومی، مقابله با سوءاستفاده از وضعیت کشور، حفظ دسترسی عادلانه به خدمات بهداشتی و درمانی، دارویی،غذایی و همچنین آرام‌سازی روانی جامعه در مقابل اضطراب‌ها و تهدیدات است.

دادگر ادامه داد: با شروع وضعیت اضطراری در بامداد روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، نخستین اقدام دانشگاه، تشکیل فوری جلسه ستاد مدیریت بحران با حضور رئیس دانشگاه، هیئت‌رئیسه و مدیران ارشد بود . این نشست منجر به تدوین نقشه راه عملیاتی، تقسیم وظایف، فعال‌سازی ساختار، هماهنگی بین معاونت‌ها و صدور دستور آماده‌باش کامل برای همه مراکز بهداشتی ودرمانی، آموزشی و پشتیبانی شد.

وی گفت: یکی از برجسته‌ترین اقدامات این دوره، اجرای برنامه آرام‌سازی روانی جامعه بود که با تشکیل تیم‌های سلامت روان، استفاده از ظرفیت روانشناسان و کارشناسان سلامت اجتماعی، ارائه مشاوره‌های فوری حضوری و تلفنی در مراکز جامع سلامت و همچنین تولید محتوای آموزشی در فضای مجازی، دانشگاه توانست در مدیریت اضطراب عمومی، کاهش شایعات و اطمینان‌بخشی به مردم نقش مؤثری ایفا کند.

دادگر افزود: در این ایام، خدمات دانشگاه نه‌تنها کاهش نیافت بلکه با افزایشی چشمگیر در حجم، سرعت و تنوع همراه بود. ارتباط مراکز درمانی با مردم به‌صورت مستمر برقرار ماند و تمامی مأموریت‌های پیش‌بیمارستانی، اورژانسی، دارویی، بازرسی و حمایتی به‌صورت شبانه‌روزی اجرا شد. با وجود محدودیت‌های جدی مانند اختلال در حمل‌ونقل، نگرانی‌های عمومی، کمبود منابع در برخی نقاط و تهدیدهای وارداتی، دانشگاه موفق شد با حفظ انسجام درونی و تقویت همکاری بین‌بخشی، بحران را به‌خوبی مدیریت کند.

وی در پایان گفت: خدمت در این ایام برای ما صرفاً یک تکلیف اداری نبود، بلکه ادای یک مسئولیت دینی، اجتماعی و انقلابی بود که آن را در راستای امر به معروف و نهی از منکر، یعنی دفاع از سلامت مردم و پاسداری از ارزش‌های الهی و ملی تلقی کردیم.