به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل ستاد امر به معروف و نهی از منکر، حجت‌الاسلام پیش‌قدم در برنامه زنده «نسیم بهشت» از شبکه استانی دنا با استناد به حدیث شریف از وجود مقدس نبی اکرم اسلام به نقش و وظیفه افراد جامعه در تقویت جبهه حق پرداخت.

وی تصریح کرد: قیامت برای رسیدگی به پرونده اعمال انسان جهت تعیین مقصد نهایی، یعنی بهشت و یا جهنم است. بنابراین انسان، نتیجه اعمال ثبت و ضبط شده خود را می بیند و تعیین تکلیف می شود. پیامبر رحمت در این باره فرمودند: در قیامت منزلگاهی است که انسان مورد سوال و پرسش قرار می گیرد. ابتدا از عمر انسان سوال می شود که آن را در چه راهی گذراندی؟ آیا از پیروان حق بودی یه دنباله رو باطل؟ دوم جوانی ات را در مسیر خدا پرستی صرف کردی یا به باطل گذراندی؟ سوم از مال و دارایی انسان که همه رزق الهی بوده، سوال و انسان بازخواست می شود که ثروت و داریی ات را در چه مسیری صرف کردی؟ آیا در مسیر دین و خداپرستی هزینه کردی و یا در مسیر باطل و طاغوت؟

لذا به تعبیر قرآن کریم:"تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ بِأَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ ذالِکُم خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ "به خدا و پیامبرش ایمان آورید و با اموال و جانهایتان در راه خدا جهاد کنید؛ این براى شما (از هر چیز) بهتر است.

خداوند ضمن دادن رزق طریقه مصرف و راه صحیح خرج کردن مال را به انسان اموخته و این آیه مسیر مصرف رزق دنیا را در صحیح ترین شیوه یعنی همان جبهه حق، جبهه مقاومت داده که باید تقویت شود. حال که شرایط جهاد نداریم، با مال خود می توانیم جبهه مقاومت را یاری کنیم که در این صورت، "اوفو به عهد الهی" اتفاق می افتد و نصرت خدا شامل حال ما می شود.

بزرگترین دارایی و سرمایه انسان فرزندان او هستند. بذل کردن فرزند در مسیر الهی، بزرگترین سعادتی است که انسان می تواند در مسیر حق داشته باشد. خوشا به حال خانواده شهید "حمزه جهان دیده" که سرمایه حقیقی خود را در راه خدا دادند و آن هم در جهاد با شقی ترین قوم در جهان هستی. خوشا به حال آن شهید جوان والا مقام که با بذل جان شیرین خود در جوانی در مقابل پروردگار خود، خرسند و سعادتمند است. 

یقینا این خون ها به زنده تر شدن مکتب اسلام و به وجود آوردن انسان های مبارزتر و مصمم تر کمک خواهد کرد و این شیرین ترین معامله انسان با خالق است.

با آغاز بعثت پیامبران، فطرهات پاک برای رسیدن به سعادت و‌ کمال و کسب معارف الهی، گرد اولیای خدا جمع می شدند و عده معدودی باطل و دنبال رو شیطان، برای فرار از تابعیت ادیان الهی، دست به انکار آیین الهی می زدند و در راه ترویج معارف الهی و رسالت اولیا سنگ اندازی می کردند.

 قرآن کریم نصرت الهی برای اثبات نبوت و مهر تایید پیامبران را معجزه معرفی می کند. داستان های قرآن، حکایت از امداد غیبی در قالب معجزه برای پیامبر اولیای الهی دارد. به گونه ای که قرآن از هشت پیامبر صاحب معجزه یاد می کند که هر کدام از پیامبران متناسب با قوم و‌ زمان خود یاری می شدند، و با عروج صاحبان معجزه دیگر اثری از آن عنایت پروردگار نیست و لذا اینگونه معجرات مقطعی و در دوره ای خاص و برای یکی از پیامبران الهی بوده است.

قران از زنده کردن مردگان تا سخن گفتن در گهواره و نزول عذاب برای منکران و کافران یاد می کند برای عبرت آموزی و ام آخرین و‌ ماندگارترین معجزه جاودانه الهی در عالم خلقت هم قرآن مجید است.

معجزات دیگر صرفا برای یک قوم و یک زمان خاص بوده و مقطعی بودند؛ اما قرآن تنها معجزه ای است که زمان و مکان در آن دخیل نیست و برای همه زمان ها و همه دوره ها و همه انسان هاست.

یکی از معجزات قرآن، جامعیت است: "وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِی هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ؛ در این قرآن، ما برای مردم از هر چیز نمونه‌ای آوردیم (و همه معارف در آن جمع است)"

بزرگترین مشکل امروز بشر تنهایی است که ماحصل بی اعتمادی به دنیاست. در حال حاضر تنهایی و افسردگی در بسیاری از جوامع و به‌ خصوص در میان جوانان، پدیدهٔ رایجی است. یکی از بهترین راه­ های درمان این مشکل مهم، یاری گرفتن از قرآن است. ما می‌توانیم همواره در تنهایی، به آغوش امن قرآن پناه ببریم. قرآن پناهگاهی الهی است که با تمسک به آن، هیچ‌گاه راه خود را گم نخواهیم کرد. به همین دلیل محال است فردی که روزانه قرآن تلاوت می‌کند، احساس تنهایی و اندوه کند.

«وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ؛ همانا ما از رگ گردن او به او (انسان) نزدیک‌تریم.»

چرا که قرآن پر از امید و نقطه اتکا عالم خلقت است و بشر می تواند با اتکا به پروردگار عالم، بهترین دوست و رفیق را برای خود پیدا کند و تنها راه رسیدن به این مقصد هم تمسک جستن به قرآن است.

در طول تاریخ، همواره عده ای در صدد دشمنی با قرآن بودند تا مردم گرد این نور الهی جمع نشوند به طوری که بسیاری از مشرکین به خود اجازه نمی‌دادند که قرآن را بشنوند؛ زیرا به تاثیر آن به خوبی آگاه بودند و می‌ترسیدند که مبادا نفوذ معجزه آسای قرآن دل‌های آنان را تسخیر کند.

ابن هشام می‌گوید: "شدت علاقه و جاذبه قرآن به حدی بود که بسیاری از کفار قریش، شبانه به طور ناشناس کنار خانه خدا جمع شده و تا سپیده صبح می‌ماندند تا صدای تلاوت قرآن را بشنوند و این وضع به طور متوالی تکرار می‌شد."

ارنست رنان نویسنده و فیلسوف فرانسوی در عظمت قرآن می نویسد: "در کتابخانه من هزاران جلد کتاب سیاسی، اجتماعی، ادبی و غیره وجود دارد که همه آن‌ها را بیش از یک بار مطالعه نکرده‌ام و چه بسا کتاب‌هایی که فقط زینت بخش کتابخانه من است؛ ولی یک جلد کتاب که همیشه جلب نظر می‌کند و هر وقتی خسته می‌شوم و می‌خواهم دریایی از کمال به رویم باز شود آن را مطالعه می‌کنم و از مطالعه زیاد آن خسته نمی‌شوم کتاب قرآن است. با خواندن قران آرامش پیدا می کنم و احساس تنهایی و پوچی از وجودم دور می شود."

لذا تنها راه سعادت بشر در دنیا و آخرت حرکت کردن در مسیر الهی و تمسک جستن به قران است.