حجت الاسلام پیش قدم در برنامه نسیم بهشت به موضوع روابط بین الملل از منظر قران پرداخت و گفت: ویژگی های منحصر به فرد دین مقدس اسلام با ادعای کاملیت برای رسیدن به سعادت و‌ کمال، داشتن برنامه در تمام ابعاد زندگی انسان از لحظه تولد تا مرگ است.

تکامل انسان و سعادت انسان در گرو‌ داشتن برنامه است و لذا دین مجموعه برنامه هایی است که با قرار دادن فکر و اندیشه و وجود انسان در مسیر صحیح و‌ نورانی، موجبات رسیدن انسان به هدایت و‌ کمال را فراهم می کند.

 طی کردن این مسیر محدود و منحصر به یک یا چند برنامه خاص نیست و با توجه به ظرفیت و توان افراد متفاوت است،

این برنامه ها بر پایه اصول به هم پیوسته ای بنا شده که تمام روابط انسان ( رابطه با خالق، رابطه با مخلوق، رابطه با محیط اطراف از اشیاء و موجودات و تمام امور انسان) را در بر می گیرد و مجموعه این برنامه ها با هم انسان را به سعادت و‌ کمال حقیقی می رساند.

ویژگی مهم دیگر اسلام نظم دار بودن برنامه ها برای زندگی دنیاست. نظم؛ یعنی قرار گرفتن هر عملی و هر تکلیفی در جایگاه خودش. بدین معنا که برای تمام ابعاد وجودی انسان؛ حتی دقایق و ساعات حیات بشر برنامه دارد.

دین اسلام متناسب با ظرفیت وجودی انسان از او تکلیف می خواهد بدین معنا که ضمن ارائه برنامه مدون و هدفدار، نظم در انجام برنامه ها را مد نظر قرار داده است. لذا هر برنامه ای باید در جایگاه خود انجام گیرد. نمونه ای از نظم در برنامه ها دستور به دادن خیرات برای اموات است. 

ویژگی دیگر این است که دین مقدس اسلام، والاترین و برترین ها را برای انسان در نظر دارد؛ یعنی انسان از طریق دین به بهترین ها می رسد. به عنوان مثال والاترین مرگ ها را مرگ در راه دین خدا؛ یعنی شهادت می داند که این روزها مرگ بزرگان و رهبران جبهه مقاومت و مردم بی گناه غزه و لبنان، مرگ در راه خداست که خیر و کمالی بالاتر از آن وجود ندارد.

اسلام به عنوان‌کامل‌ترین و آخرین دین الهی، با نزدیک به یک و نیم میلیارد پیرو در تقریبا پنجاه کشور مسلمان در عرصه نظام بین‌الملل، دستورات و قواعدی را به مسلمانان ارائه کرده است. این قواعد و اصول در متون اسلامی ذکر شده تا مسلمانان با بهره‌گیری از آنها، به تعامل با سایر ملت‌ها بپردازند.

اولین دستور دینی که در راس همه امور قرار دارد تشکیل حکومت است و لازمه حکومت پایدار، قدرت داشتن است.

لذا شش مولفههای حاکمیت قدرتمند از منظر قرآن کریم عبارتند:

۱. قدرت اجتماعی ۲. قدرت علمی ۳. قدرت فرهنگی ۴. قدرت اقتصادی ۵. قدرت نظامی ۶. قدرت سیاسی

مصادیق این قدرت ها متفاوت است.در قدرت اجتماعی، پشتوانه مردمی بسیار مهم است؛ بدین منظور که قدرت اجتماعی با پشتوانه مردم شکل می گیرد.

در ساختار و قالبی که قرآن کریم برای حیات اجتماعی تعریف کرده، همه مردم نقش آفرین هستند. هر کس بنا بر تخصص، شغل، قدرت جسمی و وظیفه ای که بر عهده اش گذاشته شده می تواند اثر گذار باشد. لذا اگر حاکمیت ها بتوانند این ساختار اجتماعی را با قالب تعریف شده دین هماهنگ کنند، و همه چیز در جایگاه خودش قرار گیرد تبدیل به قدرت اجتماعی می شود.

دین اسلام می گوید: کاسب کار با انصاف با مردم برخورد کند: "وَ أَوْفُوا الْکیلَ إِذا کلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقیمِ؛ و هنگامی که چیزی را برای معامله پیمانه می کنید، و با ترازوی درست وزن کنید."

قرآن حتی برا پدر و مادر خانواده برنامه تربیتی دارد و می فرماید: "یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً"

 قرآن کریم همچنین برای معلم، استاد دانشگاه و کارمند دولت برنامه های سعادت بخش دارد. در باب محیط زیست برنامه دارد. همه افراد در نگاه دین وظیفه دارند تا در راستای رشد و بالندگی جامعه تلاش کنن، پیام اور وحی همه را به خوبی کردن نسبت به هدیگر توصیه می کند. عدالت، انصاف، برادری، برابری و امانت داری همه از دستورات اسلام است. حیات اجتماعی ما را در این قالب ها تعریف کرده تا بتوانیم در کنار همدیگر زندگی مسالمت آمیزی داشته باشیم. معیار در رابطه اجتماعی رضایت انسان ها نسبت به همدیگر است که همان مدیریت زندگی اجتماعی است و رضایتمندی به دنبال آن شکل می گیرد و بدین ترتیب قدرت اجتماعی حاکمیت شکل می گیرد. بنای جمهوری اسلامی ایران بر همین اساس پایه گذاری شده و امروز حمایت مردم به عنوان پشتوانه قدرت برای نظام جمهوری اسلامی است.

اما ابزار قدرت سیاسی از منظر قرآن چیست؟ با توجه به شرایط کنونی سؤالي که ممکن است در ذهن مخاطبین باشد اين است كه آيا قرآن برای رسیدن به قدرت سیاسی اصل را بر برقراري ارتباط مي داند يا مبارزه؟

مستند به آيات قرآن، اصل بر بـرقراري ارتباط با مـلل غيراسـلامي است. دليل چنین مدعایی اين است كه فلسفه وجودي بعثت انبياي الهي، از جمله پيامبر عظيم الشأن اسلام، هدايت جوامع بشري بوده است؛ لذا تأثير گذاشتن بر ديگران و هدایت آنها زماني ممكن است كه شخص هادي و صاحب پيام، در مرحله اول بتواند با مخاطبان خود ارتباط برقرار كرده تا بر آن­ها تأثير بگذارد.

یعنی پیامبر خدا (ص) همه انسان ها را به دین خدا دعوت نمودند و عرضه دین و قانون الهی کردند. از طریق نامه به سران و پادشاهان و حاکمان، آنها را به دین اسلام دعوت کردند. لذا ابلاغ رسالت و تاثیر بر قلب انسان ها و هدایت آنها بدون برقراري ارتبـاط، معني ندارد.

قرآن کريم در يک دسته بندي، روابط با کشورها را به دو دسته تقسيم مي کند.

در روابط با كشورهاي مسلمان، اسلام اصل را بر برادري، همگرايي و وحدت نهاده و اعلام نموده است:

"إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَينَ أَخَوَيكُم‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون؛ مؤمنان برادر يكديگرند؛ پس بين دو برادر خود، صلح و آشتي دهيد و تقواي الهي پيشه كنيد، باشد كه مشمول رحمت شويد."

(حجرات، ۱۰)

ملت هاي غير مسلمان كه حقوق مسلمانان را محترم مي­ شمارند و براي مسلمانان احترام قائلند، اسلام با آن­ها روابط دوستانه دارد و به اولويت صلح و سازش تأکيد دارد. قرآن کريم در اين زمينه به مسلمانان دستور مي دهد که از صلح و همزيستي مسالمت آميز استقبال کنند:

 «وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها...؛ اگر آن­ها (کفار) تمايل به صلح نشان دهند تو نيز از در صلح درآ."

گروه دوم از غیر مسلمانان کسانی هستند که با مسلمانان در تقابل و دشمنی هستند.

ملت­ هاي غير مسلماني كه با ملت مسلمان در حال جنگند، اسلام با آن­ها روابط خصمانه دارد و از برقراري رابطه با كافران ستيزه جو كه دين مسلمانان را هدف گرفته­ اند، باز مي‏دارد. کسانی که دشمن اسلام و مانع رشد اسلام هستند. اگر امروز قدرت سیاسی اسلام شکل گیرد، یقینا توان مبارزه با اسلام را هیچ کشوری ندارد.

قران رمز موفقیت کشورهای اسلامی را در اتحاد در زیر پرچم وحدت حضرت محمد (ص) می داند. اگر پنجاه کشور مسلمان متحد شوند بزرگترین قدرت جهانی را شکل خواهند داد و منجر به شکل گیری جامعه اسلامی و تحقق تمدن توحیدی و زمینه ساز ظهور حجت (عج) خواهد شد ان شاالله