به گزارش روابط‌عمومی ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر خراسان رضوی؛ داوود لطفی، استاد دانشگاه و معاون اجتماعی بسیج سبزوار اظهار کرد: بسیاری از جوانان به دلیل تبلیغات نادرست و عدم آگاهی کافی به مصرف مواد مخدر روی می‌آورند و متأسفانه هر روز به تعداد این افراد اضافه می‌شود.

 وی با اشاره به اینکه عدم آگاهی به آسیب‌های اجتماعی مصرف گل در بین نوجوانان و جوانان را بسیار شایع کرده افزود: این موضوع به حدی پیش رفته که به‌عنوان مواد مخدر به آن نگاه نمی‌کنند و آن را اعتیادآور نمی‌دانند. می‌گویند این مواد مخدر نیست، این یک نوع سیگار است که مصرف می‌کنیم و عوارضی هم ندارد؛ اما هیچگونه آگاه سازی از طرف مدارس و دانشگاه‌ها وجود ندارد. مساجد و حسینیه‌ها نیز در این موضوع کم‌کاری کرده‌اند و از ظرفیت خود برای آگاهی‌بخشی به‌خوبی استفاده نکرده‌اند.

 لطفی در خصوص تأثیر آسیب‌های اجتماعی بر خانواده‌ها تصریح کرد: آسیب‌های اجتماعی مانند اعتیاد، فقر، بیکاری و خشونت می‌تواند بنیان خانواده را تضعیف کند. این مشکلات ممکن است باعث اختلافات زناشویی، دوری اعضای خانواده از یکدیگر و حتی ازهم‌پاشیدن خانواده شود. همچنین این آسیب‌ها می‌تواند بر تربیت فرزندان نیز اثر منفی بگذارد و مشکلات روحی و روانی برای آنان ایجاد کند.

 وی ادامه داد: ایجاد محیطی امن و پر از محبت در خانواده، آموزش مهارت‌های ارتباطی، افزایش آگاهی اعضای خانواده درباره آسیب‌های اجتماعی، کمک به حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی، از مهم‌ترین راهکارها برای جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی در خانواده است. همچنین ارتباط نزدیک با نهادهای حمایتی و مشاوران می‌تواند مفید باشد.

 استاد دانشگاه سبزوار ذکر کرد: بیکاری می‌تواند فشارهای اقتصادی و روانی زیادی بر خانواده وارد کند. فرد بیکار ممکن است دچار احساس بی‌ارزشی و افسردگی شود که این امر بر روابط او با همسر و فرزندان تأثیر منفی می‌گذارد. مشکلات مالی ناشی از بیکاری می‌تواند باعث افزایش تنش‌ها و اختلافات در خانواده شود.

 وی در خصوص تأثیر منکر اعتیاد به مواد مخدر بر کانون خانواده بیان کرد: اعتیاد به مواد مخدر یک منکر است و می‌تواند به جدایی و فروپاشی خانواده منجر شود. فرد معتاد ممکن است دچار بی‌مسئولیتی، خشونت و بی‌توجهی به نیازهای خانواده شود. همچنین اعتیاد باعث ازدست‌دادن منابع مالی خانواده و ایجاد مشکلات قانونی و اجتماعی می‌شود.

 معاون اجتماعی بسیج سبزوار درباره نقش رسانه‌ها در جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی خانواده اذعان داشت: رسانه‌ها می‌توانند با ارائه برنامه‌های آموزشی و آگاهی‌بخش، تأثیر مهمی در جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی داشته باشند. همچنین می‌توانند با نمایش ارزش‌های مثبت خانواده و ایجاد انگیزه برای روابط سالم و پایدار، تأثیرات منفی آسیب‌های اجتماعی را کاهش دهند.

 وی خاطرنشان کرد: والدینی که دچار اضطراب و افسردگی هستند، ممکن است توانایی کمتری در برقراری روابط گرم و حمایتی با فرزندان خود داشته باشند. این مشکلات روانی می‌تواند منجر به بی‌توجهی به نیازهای عاطفی و روانی فرزندان و ایجاد احساس ناامنی و بی‌ثباتی در آن‌ها شود. همچنین ممکن است فرزندان این والدین خود نیز به مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی دچار شوند.

 لطفی عنوان کرد: زندگی در محله‌های آسیب‌پذیر که در آن‌ها فقر، بزهکاری و مشکلات اجتماعی مانند اعتیاد رایج است، می‌تواند محیط ناامنی برای خانواده‌ها ایجاد کند. چنین محله‌هایی ممکن است فرزندان را بیشتر در معرض رفتارهای پرخطر قرار دهد و حتی بر روی رفتارهای والدین نیز تأثیر منفی بگذارد. این وضعیت می‌تواند باعث افزایش تنش‌های خانوادگی و عدم امکان پیشرفت سالم اعضای خانواده شود.

 وی توضیح داد: بزهکاری فرزندان می‌تواند بر ساختار خانوادگی تأثیر مخربی بگذارد. این مشکل ممکن است باعث احساس شرمساری، استرس و نگرانی شدید در والدین شود و روابط بین اعضای خانواده را تحت‌تأثیر قرار دهد. علاوه بر این، مشکلات قانونی و اجتماعی ناشی از بزهکاری فرزندان ممکن است خانواده را به حاشیه جامعه براند و دسترسی به حمایت‌های اجتماعی را دشوار کند.

 استاد دانشگاه سبزوار در خصوص شکاف نسلی گفت: شکاف نسلی به معنای تفاوت‌های بزرگ بین نسل‌های مختلف در طرز فکر، ارزش‌ها و سبک زندگی، می‌تواند باعث سوءتفاهم و تضاد در خانواده‌ها شود. والدین و فرزندان ممکن است نتوانند به‌درستی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و این عدم تفاهم می‌تواند منجر به ایجاد فاصله عاطفی و در برخی موارد ایجاد اختلافات شدید شود.

وی اظهار کرد: تغییرات سریع در سبک زندگی، تکنولوژی، و ارزش‌های فرهنگی می‌تواند باعث ایجاد چالش‌های زیادی در خانواده‌ها شود. تفاوت دیدگاه‌های اعضای خانواده نسبت به این تغییرات ممکن است منجر به بروز اختلافات، سوءتفاهم‌ها و حتی کاهش همبستگی درون خانواده شود. برای کاهش این تأثیرات منفی، خانواده‌ها باید تلاش کنند تا با یکدیگر گفت‌وگو کرده و تفاهم و انعطاف‌پذیری را در روابط خود تقویت کنند.

 لطفی افزود: نداشتن مهارت‌های ارتباطی مؤثر در اعضای خانواده می‌تواند به سوءتفاهم، اختلافات و نارضایتی‌های بسیاری منجر شود. هنگامی که افراد نتوانند احساسات و نیازهای خود را به‌درستی بیان کنند، مشکلات بیشتر شده و به تشدید تنش‌ها و حتی جدایی منجر می‌شود. این مسئله همچنین می‌تواند فرزندان را در معرض رفتارهای پرخطر و آسیب‌های اجتماعی قرار دهد. 

 وی تصریح کرد: خانواده با ارائه الگوهای مثبت، آموزش ارزش‌های اخلاقی و ایجاد محیطی امن و محبت‌آمیز می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از بزهکاری فرزندان ایفا کند. همچنین نظارت دقیق بر فعالیت‌ها و روابط فرزندان و ارائه حمایت‌های عاطفی و روانی به آن‌ها کمک می‌کند تا از گرایش به رفتارهای پرخطر و بزهکارانه جلوگیری شود. 

 معاون اجتماعی بسیج سبزوار ادامه داد: خشونت در خانواده می‌تواند به آسیب‌های اجتماعی گسترده‌تری مانند بزهکاری، رفتارهای پرخطر، ناهنجاری‌های رفتاری در اعضای خانواده به‌ویژه کودکان و نوجوانان منجر شود. افرادی که در محیط‌های خشونت‌آمیز رشد می‌کنند، ممکن است خود نیز در آینده به خشونت یا رفتارهای ضداجتماعی روی‌آورند. این مسئله به نوبه خود می‌تواند به افزایش خشونت و ناهنجاری در جامعه کمک کند. 

 وی ذکر کرد: عدم تعادل کار و زندگی در والدین می‌تواند باعث ایجاد تنش و فشار در روابط خانوادگی شود. والدینی که زمان زیادی را در محیط کار سپری می‌کنند، ممکن است فرصت کافی برای برقراری ارتباطات عاطفی با فرزندان و همسر خود نداشته باشند. این فاصله عاطفی می‌تواند به ایجاد اختلافات خانوادگی، کاهش حمایت عاطفی و حتی رفتارهای پرخطر در فرزندان منجر شود.

 لطفی در خصوص نقش سبک‌های تربیتی سخت‌گیرانه در افزایش مشکلات خانوادگی اعلام کرد: سبک‌های تربیتی سخت‌گیرانه باعث کاهش احساس اعتمادبه‌نفس و استقلال در فرزندان می‌شود و به مقاومت، نافرمانی یا حتی رفتارهای پرخطر منجر می‌شود. این سبک تربیتی همچنین باعث ایجاد فاصله عاطفی بین والدین و فرزندان و افزایش تنش‌های خانوادگی می‌شود. استفاده مداوم از شبکه‌های اجتماعی نیز ممکن است باعث کاهش زمان تعاملات حضوری و کاهش کیفیت ارتباطات واقعی بین اعضای خانواده شود. این موضوع می‌تواند به ایجاد فاصله عاطفی و کاهش همبستگی در خانواده‌ها منجر شود.

 وی بیان کرد: اشتغال بیش از حد والدین باعث کاهش زمان باکیفیت برای فرزندان می‌شود که می‌تواند به شکل‌گیری شخصیت ناپایدار و عدم توانایی در برقراری روابط سالم در فرزندان منجر شود. ترس از قضاوت اجتماعی ممکن است والدین را از بیان مشکلات و چالش‌های خود بازدارد. این عدم ارتباط و شفافیت می‌تواند به ایجاد احساس انزوا و نارضایتی در خانواده منجر شود. 

 استاد دانشگاه سبزوار خاطرنشان کرد: فشارهای اجتماعی ناشی از انتظارات فرهنگی ممکن است فرزندان را به سمت رفتارهایی سوق دهد که با ارزش‌های شخصی آن‌ها همخوانی ندارد. این تضاد می‌تواند منجر به اضطراب، افسردگی و کاهش خودباوری در آن‌ها شود. همسالان می‌توانند بر رفتارهای فرزندان تأثیرگذار باشند. فشار همسالان نیز ممکن است آن‌ها را به سمت رفتارهای نادرست مانند استعمال مواد مخدر یا بزهکاری سوق دهد. 

 وی توضیح داد: عدم برقراری ارتباط مؤثر می‌تواند باعث ایجاد سوءتفاهم‌ها و تنش‌های بین اعضای خانواده شود. این مشکلات ارتباطی می‌تواند به کاهش همبستگی و افزایش احساس تنهایی منجر شود. فقدان مهارت‌های زندگی، مانند حل مسئله و مهارت‌های ارتباطی، می‌تواند جوانان را در مواجهه با چالش‌ها آسیب‌پذیر کند و به بروز رفتارهای نادرست منجر شود.

 انتهای پیام /