به گزارش روابط عمومی ستاد استان، در جلسه شورای امر به معروف و نهی از منکر کمیته امداد امام خمینی (ره) حجة الاسلام پیش قدم در ابتدای این نشست گفت: بشر برای رسیدن به سعادت و کمال راهی جز چنگ زدن به معارف قرآن و اهل بیت (ع) ندارد. پیامبر اکرم (ص) در این باره فرمودند: قرآن مکتب روشنی است که عمل به دستورات آن انسان را به کمال مطلق که هدف نهایی خلقت است می رساند.

وی گفت: محتوای اخلاقی قرآن در دو بخش به انسان یادآوری می شود: بخشی مربوط به داستان هایی از فداكاری، ایثار، مجاهدت، صبر و مقاومت، ایمان و اخلاص و خداترسی اشخاص و اقوامی است كـه هـمـه اُسـوه و الگوی دیـگـرانـند و بخش دیگر نیز از حادثه ای شوم، گروهی شقاوتمند، ناسپاسی های اقوام پیشین، هـلاكـت امـّت های كافر و معصیت كار، لجاجت و دین ستیزی طاغوت ها و... یاد می کند كه در همه اینها «عبرت» برای «اولی الابصار» و پند برای هوشیاران است.

دبیر ستاد امر به معروف ضمن یاد کردن از حادثه کربلا به عنوان تلخ ترین و غم انگیز ترین حادثه خلقت گفت: حادثه عاشورا از مصادیقی است که هم درس آموز و هم عبرت آموز برای آیندگان بوده است.

درس عاشورا را باید در مکتب سیدالشهداء (ع) آموخت؛ چرا که برای رضای خدا قدم برداشت. در مقابل برای عبرت از عاشورا باید لشکر به ظاهر دیندار و بی بصیرت کوفی را بشناسیم که در مقابل قرآن ناطق صف آرایی کردند.

سوال مهم و اساسی این است که چرا پنجاه سال بعد از وفات پیغمبر، کار کشور اسلامی به جایی رسید که مردم مسلمان از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، قاضی‌شان، قاری‌شان و اوباششان در کوفه و کربلا جمع شدند و جگر گوشه‌ی پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون کشیدند؟! خوب؛ انسان باید به فکر فرو رود، که «چرا چنین شد؟ از درسهای عاشورا مهم تر، عبرتهای عاشوراست. کار به جایی برسد که جلو چشم مردم، حرم پیغمبر را به کوچه و بازار بیاورند و به آنها تهمت «خارجی» بزنند؟!

 شاید باور و تفکر امروز جامعه ما از حادثه عاشورا این باشد که کسانی که در مقابل سیدالشهداء قرار گرفتند انسان های بی دین و بی ایمان و بدون باور و اعتقاد بودند که دستانشان به این جنایت وحشتناک و هولناک آلوده شده؛ در حالی که حقیقت چیز دیگری است!

جالب اینجاست که بدانیم در کربلا اخلاقی ترین قوم در مقابل امام معصوم قرار گرفتند. افرادی که زمان پیامبر را درک و با امیرالمومنین علی (ع) در رکاب پیامبر برای دین اسلام جنگیدند و زمان امام حسن (ع) را درک کرده بودند. یک وقت فکر نکنیم لشکر سی هزار نفره دشمن همه از اراذل و اوباش بودند؛ نه خیر اصلا چنین نبود

اتفاقا برای مسلمانان آن زمان سه بار غربالگری صورت گرفته بود و به تعیبری قاسطین و ناکثین و مارقین آنها جدا و رسوا شده، عده ای منافق نیز به حاشیه رفته بودند و متأسفانه کسانی که از این غربالگری ها باقی مانده بودند دست به چنین جنایت بزرگی زدند! اکثر آنها افرادی در ظاهر آگاه و دیندار؛ اما در باور و حقیقت باطنی افرادی بی بصیرت و بدون تفکر و دنیا طلب بودند.

 از جمله این افراد کسی را می توان مثال زد که ۱۶ بار پای پیاده به حج رفته بود و در قتل امام حسین (ع)شریک بود. او از فرماندهان سپاه امام علی (ع) در جنگ صفین و جانباز امیرالمؤمنین بود، کسی که در میدان جنگ تا شهادت پیش رفت. این چنین کسی حالا در کربلا شمشیر بر علیه فرزند رسول خدا کشیده و لشکر را هدایت می کند.

شمر آدم کوچکی نبود، اگر نیایش های شمر را برای شما بخوانند و به شما بگویند که این ها نیایش های شمر است شما با آن گریه می کردید.

فکر نکنید شمر اهل نماز و روزه نبوده و یا از آن دسته آدم هایی بوده که عرق می خوردند، عربده می کشیدند؛ شمر و بسیاری دیگر که آن طرف ایستاده اند، آدم هایی هستند که پیشانی پینه بسته داشتند! بسیاری از آن ها اهل تهجد بودند.

از این دسته افراد در لشکر سی هزار نفره دشمن زیاد بود که به نقل تاریخ در کربلا هر روز ۲۰ هزار نفر در فرات غسل می کردند. غسل قربة الی الله که حسین (ع) را بکشند و می گفتند: غسل می کنیم تا ثوابش بیشتر باشد!

در ظهر عاشورا وقتی ابا عبدالله (ع) برای نماز خواندن، اذان می گفتند؛ فکر نکنید در آن طرف کسی نماز نمی‌خواند. آن ها هم نماز می خواندند! برخی از این افراد به ابا عبدالله علیه السلام می گویند که نماز شما قبول نیست! و حبیب به آن ها می گوید: «نماز شما قبول است؟!» درگیری می شود. و حبیب این چنین پیش از نماز ظهر ابا عبدالله (ع)به شهادت رسید.

ما در کربلا به کلاس شمرشناسی ها نیاز داریم. یک کلاس به عنوان تحلیل شخصیت شمر! شمری که ۱۶ بار به مکه رفته، جانباز امیرالمؤمنین بوده، کسی که در کنار مولا علی (ع) زخمی شده بود؛ اما چه شد که عاقبت فرمانده جنگ حضرت علی علیه السلام به این جا رسید؟

این هشدار و اندرزی است برای امروز و فردای ما برای عاقبت به خیری و همچنین فریب نخوردن به وسوسه شیطان و نفس اماره که به وسیله مال و مقام دنیایی مدام به آن وسوسه می شویم.

عبرت کربلا این است آنان که مقابل سید الشهداء (ع) ایستادند را بشناسیم و یاد بگیریم نکند مسیر ما به مانند کسانی باشد که مورد لعن هستند. در نقطه مقابل افرادی هم بودند که در لحظات آخر عاقبت به خیر شدند و سیدالشهداء (ع) آنان را شفاعت کرد.

«کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا»؛ یعنی در هر لحظه و در هر زمان ما امتحان می شویم. در دنیایی که شیطان به گمراه کردن انسان قسم خورده است. به جاه طلبی، ریاست طلبی، قدرت طلبی، شهوت طلبی و ثروت طلبی. هر کدام از ما ممکن است در یکی از این دام های شیطان قرار بگیریم و اگر این عبرتها برایمان یادآوری نشود، رهایی از بند شیطان ممکن نیست. برای اینکه مصداق «خسر الدنیا و الاخرة» نباشیم، این عبرت های عاشورایی به ما کمک می کند که به بیراهه نرویم.

عبرت عاشورا این است که بدانیم فاصله حق و باطل به اندازه تار مویی است و اگر در مقابل شیطان کوتاه بیایم ما را به خواب غفلت و جهالت می کشاند؛ تا جایی که کشتن حجت خدا را عبادت بدانیم.

عبرت عاشورا این است که بدانیم عبادت بی بصیرت نمی تواند مانعی برای گناه و معصیت باشد.

عبرت عاشورا این است که بدانیم در هر لحظه امتحان می شویم و بصیرت راهی است برای رهایی از گمراهی و سقوط و رسیدن به عاقبت به خیری.

از عاشورا عبرت می گیرم دشمن در صدد اثبات خود دست به هر تبلیغاتی میزند و‌ گاهی جای حق و باطل را را تغییر می دهد و نباید فریب تبلیغات باطل دشمن را بخوریم

از عاشورا عبرت میگیرم که ثمره دنیا زدگی و دنیا فریبی پا روی حق گذاشتن و فریب خوردن است انچنان که عمر سعد ملعون به هوای گندم ری دست به بزرگترین خیانت در حق بشریت زد و لشکر کفر را در برابر لشکر حق صف آرایی کرد

از عاشورا عبرت میگیریم که خواص و چهره های شاخص جامعه نقش مهمی در پیشبرد اهداف جامعه ایفا میکنند، و در این راه اولا خود نباید اسیر شیطان و دنیا زده و در مسیر گمراهی قرار بگیرند که اکر گمراه شدن جامعه را به گمراهی می کشانند

و دوما خواص نباید بی تفاوت و بی مسئولیت، در برابر گمراهی و منکرات و ناحقی و ظلم در جامعه باشند باید با تبین گری و بصیرت افزایی مانع گمراهی جامعه شوند اگر اینچنین نکند جامعه به نابودی و انحطاط کشیده می شود و انان بیشترین نقش را دارند

از عاشورا عبرت می گیریم که راز ماندگاربی قیام سید الشهدا این است که این مکتب چون برگرفته از مکتب الهی و وحیانی است خاموش شدنی نیست و روز به روز زنده تر خواهد شد، چرا که زندگان هر زمانی و عصری به این مکتب نیاز دارند.